W1TODAY
Klik hier voor alle categorieën en meer!
21 Oct 2011

Column: Beurstoeristen

U kent ze wel, de vakbeurzen. Ze zijn er in allerlei soorten en maten, van de Frankfurter Buchmesse tot de Safari beurs in Moskou (moet je geweest zijn…). Een apart geval zijn de horeca vakbeurzen. De bekendste in Nederland is de jaarlijkse Horecava. Horeca ondernemers uit het hele land komen hier op af. Met in hun kielzog vaak het halve personeelsbestand. Zo wordt het al snel een dagje uit… gezellig! De organisatie probeert natuurlijk van alles om het evenement cachet te geven door te focussen op innovaties, foodtrends en nieuwe producten. Maar voor de gemiddelde bezoeker is het vooral… gezellig!

Het is een publiek geheim dat er ook bezoekers komen die niet in de horeca werkzaam zijn en dus eigenlijk niets te zoeken hebben op deze beurs. . Voor deze mensen is het een dagje uit… gezellig! Ik kan u verzekeren dat het deze bezoekers niet gaat om de innovaties op het horecavlak en de nieuwste foodtrends. Dat is namelijk niet gezellig. Wat voor deze groep wel leuk is, zijn de freebees, gratis gadgets, samples en gratis hapjes. Daarom ontstaan er ook zeer lange wachtrijen bij een stand waar in een minuscuul bakje het nieuwste frietje (3 stuks) met een ambachtelijk sausje wordt gepresenteerd.

Ook is deze gezellige groep te herkennen aan de vele verschillende plastic tassen die ze meedragen. Die worden namelijk weggegeven door de standhouders. Het grote graaien begint dan. Pakken wat je pakken kan! Om er vervolgens thuis achter te komen dat in 8 van de 10 tassen een bedrijfsfolder zit, een flyer van het nieuwe frietje, een product omschrijving van het ambachtelijke sausje en een kaartje van de accountmanager. In de overige twee tassen zit dit ook  met als extraatje een vreselijk sexy, prachtig, mooi vormgegeven, zeer innovatieve balpen… van 2 eurocent… Wel een heeeel gezellige dag gehad!

Ik vroeg mij al langer af of dit bij internationale horeca/foodservice beurzen in het buitenland ook zo is. Dit jaar ben ik onder andere in Italië geweest (Vinitaly, Verona), Spanje (Expolivo, Jaen) en zeer recent de Anuga (Keulen, Duitsland ). Ja, het leven van een olijfolie boer gaat niet over rozen (niemand die overigens gelooft dat het alleen maar hard werken is, iedereen denkt dat je met vakantie gaat). Wat een verademing! De stands waren toegankelijk, het was mogelijk alles te proeven wat je wilde en rustig met de standhouders over hun producten praten behoorde ook tot de mogelijkheden. Zij hadden genoeg tijd, want er waren geen rijen met mensen die puur gingen voor een gezellig dagje uit.

Is er dan helemaal geen overeenkomst met de beurs in Nederland? Natuurlijk wel. De stands zijn hetzelfde, de vertegenwoordigers zijn hetzelfde en de hostessen met lange benen in strakke pakjes zijn hetzelfde. En op het einde van de beurs zag ik ze weer,  sjouwende bezoekers met tassen vol, gezellig! Het graaien was weer begonnen……

 

Tags: , ,

< Vorige artikel | Volgende artikel >